ශිෂ්‍යයන් පිළිබඳ ගුරුවරුන්ගේ අදහස් මත පදනම් වූ ඉගැන්වීම් ක්‍රම

ඉගැන්වීම් ක්‍රම, ශිෂ්‍යයන් පිළිබඳ ගුරුවරුන්ගේ අදහස් හා විශ්වාසයන් සමඟ ඉතා සමීපව සම්බන්ධ වේ. සෑම ගුරුවරයෙකුම ශිෂ්‍යයන්ගේ ඉගෙනීමේ හැකියාව, රුචිකත්වය, උනන්දුව, හැසිරීම සහ ඉගෙනීමේ ආකාරය පිළිබඳ යම් අදහස් සමඟ පන්තියට පිවිසෙයි. මෙම අදහස් ගුරුවරුන් තෝරාගන්නා ඉගැන්වීම් ක්‍රම සහ පන්ති කාමරයේ ක්‍රියාකාරකම්වලට විශාල බලපෑමක් ඇති කරයි.

සමහර ගුරුවරුන් සිතන්නේ ශිෂ්‍යයන්ට සෘජු උපදෙස් සහ පැහැදිලි කිරීම් අවශ්‍ය බවයි. තවත් ගුරුවරුන් විශ්වාස කරන්නේ ශිෂ්‍යයන් සාකච්ඡා, අත්දැකීම් සහ සොයා බැලීම් මඟින් වඩා හොඳින් ඉගෙන ගන්නා බවයි. ඒ අනුව, ශිෂ්‍යයන් පිළිබඳ වෙනස් අදහස් මත විවිධ ඉගැන්වීම් ක්‍රම වර්ධනය වී ඇත.

ගුරු-කේන්ද්‍රීය ඉගැන්වීම හෙවත් දේශන ක්‍රමය

මෙය සාම්ප්‍රදායික ඉගැන්වීම් ක්‍රම අතර වැදගත් ස්ථානයක් ගනී. මෙම ක්‍රමය පදනම් වී ඇත්තේ ශිෂ්‍යයන්ට සීමිත දැනුමක් ඇති අතර ගුරුවරයාගෙන් පැහැදිලි මඟපෙන්වීම් අවශ්‍ය බවට ඇති අදහස මතය.

• මෙහිදී ගුරුවරයා ප්‍රධාන දැනුම් මූලාශ්‍රය ලෙස සැලකෙන අතර ශිෂ්‍යයන් සවන් දීම, සටහන් ගැනීම සහ උපදෙස් අනුගමනය කිරීම සිදු කරයි.
• පන්ති කාමරය ගුරුවරයා විසින් පාලනය කරනු ලබන අතර ඉගැන්වීම සංවිධානාත්මක වේ.
• නව පාඩම් හඳුන්වාදීමේදී සහ විශාල පන්ති පාලනයේදී මෙම ක්‍රමය ප්‍රයෝජනවත් වේ.
• කෙසේ වෙතත්, මෙය ශිෂ්‍ය සහභාගිත්වය සහ නිර්මාණශීලීත්වය අඩු කළ හැකිය.

ශිෂ්‍ය-මධ්‍යස්ථ ඉගැන්වීම

මෙය පදනම් වී ඇත්තේ ශිෂ්‍යයන් සක්‍රීයව තම ඉගෙනීමේ ක්‍රියාවලියට සහභාගි විය හැකි බවට ඇති විශ්වාසය මතය. මෙම ක්‍රමය භාවිතා කරන ගුරුවරුන් විශ්වාස කරන්නේ සාකච්ඡා, ගැටලු විසඳීම සහ ක්‍රියාකාරකම් මඟින් ශිෂ්‍යයන් වඩා හොඳින් ඉගෙන ගන්නා බවයි.

• මෙහිදී ගුරුවරයා දේශකයෙකුට වඩා මඟපෙන්වන්නෙකු ලෙස කටයුතු කරයි.
• ශිෂ්‍යයන්ට අදහස් හුවමාරු කිරීම, ප්‍රශ්න ඇසීම සහ ස්වාධීනව හෝ කණ්ඩායම් වශයෙන් වැඩ කිරීම සඳහා අවස්ථා ලැබේ.
• මෙම ක්‍රමය මඟින් විශ්වාසය, සන්නිවේදන හැකියාව සහ විචාරාත්මක චින්තනය වර්ධනය වේ.
• එහෙත්, විශාල පන්ති කාමරවල මෙය ක්‍රියාත්මක කිරීම අපහසු විය හැකිය.

පරීක්ෂණාත්මක හෝ Inquiry-Based Learning

මෙම ක්‍රමය පදනම් වී ඇත්තේ ශිෂ්‍යයන් ස්වභාවයෙන්ම කුතුහලයෙන් යුක්ත වන අතර ප්‍රශ්න කිරීම සහ සොයා බැලීම මඟින් දැනුම ගොඩනඟා ගත හැකි බවට ඇති අදහස මතය.

• මෙහිදී ගුරුවරුන් ශිෂ්‍යයන්ට ගැටලු විමර්ශනය කිරීමට, පර්යේෂණ කිරීමට සහ විසඳුම් සොයා ගැනීමට මඟපෙන්වයි.
• විද්‍යාත්මක හා පර්යේෂණාත්මක විෂයයන් සඳහා මෙම ක්‍රමය බහුලව භාවිතා වේ.
• එය විශ්ලේෂණාත්මක චින්තනය සහ ගැටලු විසඳීමේ හැකියාව වර්ධනය කරයි.
• කෙසේ වෙතත්, ප්‍රමාණවත් මඟපෙන්වීමක් නොමැති විට සමහර ශිෂ්‍යයන්ට අපහසුතා ඇති විය හැකිය.

සහයෝගී ඉගෙනීම (Cooperative Learning)

ගුරුවරුන් විශ්වාස කරන්නේ ශිෂ්‍යයන් එකිනෙකාගෙන් ඉගෙන ගන්නා බවයි.

• මෙම ක්‍රමයේදී ශිෂ්‍යයන් කණ්ඩායම් වශයෙන් කටයුතු කරමින් ගැටලු විසඳීම, අදහස් සාකච්ඡා කිරීම සහ වගකීම් බෙදාගැනීම සිදු කරයි.
• මෙය සන්නිවේදන හැකියාව, නායකත්වය සහ සමාජීය කුසලතා වර්ධනය කරයි.
• එසේම දුර්වල ශිෂ්‍යයන්ට සම වයස් මිතුරන්ගේ සහය ලැබේ.
• කෙසේ වෙතත්, කණ්ඩායම් ක්‍රියාකාරකම් සාර්ථක කිරීමට හොඳ පන්ති පාලනයක් අවශ්‍ය වේ.

 

Differentiated Instruction හෙවත් විවිධීකරණ ඉගැන්වීම

මෙය පදනම් වී ඇත්තේ ශිෂ්‍යයන්ගේ හැකියාවන්, ඉගෙනීමේ ආකාර, රුචිකත්වයන් සහ පසුබිම් එකිනෙකට වෙනස් බවට ඇති අදහස මතය.

• ගුරුවරුන් විශ්වාස කරන්නේ සියලුම ශිෂ්‍යයන් එකම ආකාරයෙන් ඉගෙන නොගන්නා බවයි.
• එබැවින් පාඩම්, ක්‍රියාකාරකම් සහ ඇගයීම් ශිෂ්‍ය අවශ්‍යතා අනුව වෙනස් කරනු ලැබේ.
• සමහර ශිෂ්‍යයන් දෘශ්‍යමය ද්‍රව්‍ය මඟින් ඉගෙනීමට කැමති වන අතර තවත් සමහරු ප්‍රායෝගික ක්‍රියාකාරකම් හෝ වාචික පැහැදිලි කිරීම් මඟින් ඉගෙන ගනී.
• මෙම ක්‍රමය ඇතුළත්කිරීමේ අධ්‍යාපනයට සහ සියලුම ශිෂ්‍යයන්ට සමාන අවස්ථා ලබාදීමට උපකාරී වේ.
• එහෙත්, ගුරුවරුන්ට වැඩි සැලසුම් සහ සූදානම් වීමක් අවශ්‍ය වේ.

අත්දැකීම් මත පදනම් වූ ඉගෙනීම (Experiential Learning)

මෙය පදනම් වී ඇත්තේ ශිෂ්‍යයන් අත්දැකීම් සහ ප්‍රායෝගික ක්‍රියාකාරකම් මඟින් වඩා හොඳින් ඉගෙන ගන්නා බවට ඇති විශ්වාසය මතය.

• මෙහිදී අත්හදා බැලීම්, භූමිකා නිරූපණ, ක්ෂේත්‍ර චාරිකා සහ ව්‍යාපෘති මඟින් ඉගෙනීම සිදු වේ.
• විශේෂයෙන් වෘත්තීය හා තාක්ෂණික අධ්‍යාපනය සඳහා මෙම ක්‍රමය ඉතා ප්‍රයෝජනවත් වේ.
• එය පන්ති කාමරයේ දැනුම සැබෑ ජීවිතය සමඟ සම්බන්ධ කරයි.
• කෙසේ වෙතත්, මෙය ක්‍රියාත්මක කිරීමට වැඩි කාලයක්, සම්පත් සහ සංවිධානයක් අවශ්‍ය වේ.

 

Constructivist Teaching Method හෙවත් ගොඩනැගීමේ ඉගැන්වීම

මෙය නවීන අධ්‍යාපනයේ වැදගත් ක්‍රමයකි. මෙම ක්‍රමය පදනම් වී ඇත්තේ ශිෂ්‍යයන් තම පෙර අත්දැකීම් සහ දැනුම භාවිතා කරමින් නව දැනුම ගොඩනඟා ගන්නා බවට ඇති විශ්වාසය මතය.

• මෙහිදී ඉගෙනීම යනු තොරතුරු ලබාගැනීම පමණක් නොව අර්ථවත් අවබෝධයක් ගොඩනැගීමකි.
• ගුරුවරුන් ශිෂ්‍යයන්ට සාකච්ඡා, ගැටලු විසඳීම සහ නව දැනුම පෙර අත්දැකීම් සමඟ සම්බන්ධ කිරීම සඳහා අවස්ථා ලබාදේ.
• මෙම ක්‍රමය ගැඹුරු අවබෝධය සහ ස්වාධීන චින්තනය වර්ධනය කරයි.

 

Behaviorist Teaching Method හෙවත් හැසිරීම්වාදී ඉගැන්වීමද

මෙම ක්‍රමය පදනම් වී ඇත්තේ පුනරාවර්තනය, පුහුණුව සහ ප්‍රතිලාභ මඟින් ඉගෙනීම සිදුවන බවට ඇති අදහස මතය.

• ගුරුවරුන් ශිෂ්‍යයන් ප්‍රශංසා, ත්‍යාග සහ නිවැරදි ප්‍රතිචාර මඟින් උනන්දු කළ හැකි බව විශ්වාස කරයි.
• එබැවින් පුහුණු අභ්‍යාස, මතක තබා ගැනීම සහ නිතර පුනරාවර්තනය මෙහිදී භාවිතා වේ.
• මූලික කුසලතා සහ විනය වර්ධනය සඳහා මෙම ක්‍රමය ප්‍රයෝජනවත් වේ.
• එය නිර්මාණශීලීත්වය සහ ස්වාධීන චින්තනය සීමා කළ හැකි බවට විවේචන ද පවතී.

 

අවසානයේ, ගුරුවරුන්ගේ ශිෂ්‍යයන් පිළිබඳ අදහස් සහ ඉගෙනීම පිළිබඳ විශ්වාසයන් ඉගැන්වීම් ක්‍රම තෝරාගැනීමේදී වැදගත් බලපෑමක් ඇති කරයි. සමහර ක්‍රම ශිෂ්‍යයන් නිෂ්ක්‍රීය ඉගෙනුම්කරුවන් ලෙස සලකන අතර තවත් ක්‍රම ශිෂ්‍යයන් සක්‍රීයව සොයා බලන, සාකච්ඡා කරන සහ ගැටලු විසඳන ඉගෙනුම්කරුවන් ලෙස සලකයි. සෑම පන්ති කාමරයකටම එකම ඉගැන්වීම් ක්‍රමයක් සුදුසු නොවේ.

එබැවින් සාර්ථක ගුරුවරයෙකු තම ශිෂ්‍යයන්ගේ අවශ්‍යතා, හැකියාවන් සහ පන්ති පරිසරය අනුව විවිධ ඉගැන්වීම් ක්‍රම ඒකාබද්ධ කරමින් අර්ථවත් ඉගෙනුම් අත්දැකීම් නිර්මාණය කරයි.